História da Apneia

O mergulho livre é uma atividade tão antiga quanto a própria humanidade. Mais do que qualquer outro esporte, o mergulho livre se baseia em antigos reflexos subconscientes inscritos no genoma do Homo Sapiens.
Durante os primeiros nove meses de vida, os humanos vivem em um ambiente aquático muito semelhante à água do mar. Se um bebê humano estiver submerso, ele instintivamente prende a respiração por até 40 segundos enquanto realiza movimentos de natação, embora pareça que perdemos essa capacidade assim que começamos a andar. Desenvolver esses reflexos é um dos elementos mais importantes do mergulho livre, proporcionando aos humanos melhores habilidades de proteção em grandes profundidades.
A palavra apneia deriva do grego a-pnoia, que significa literalmente "sem respirar". A origem desta palavra não tem ligação com a água, mas na terminologia atlética moderna, "apneia" tornou-se sinônimo de mergulho livre, ou seja, mergulhar com uma única inspiração de ar, sem usar equipamento que permita respirar debaixo d'água.
Desde 1960, uma teoria científica controversa, denominada Hipótese do Macaco Aquático , publicada pelo falecido Sir Alister Hardy, circula entre os estudiosos. Desde a década de 1930, o oxfordiano Hardy suspeitava que os humanos tinham ancestrais primatas mais aquáticos do que se imaginava. Ele baseou essa teoria em estudos que demonstravam a substituição da ausência de pelos por uma camada de gordura subcutânea isolante, semelhante à dos mamíferos marinhos e não à dos macacos modernos. Essa teoria indica que a natação e o mergulho foram ingredientes-chave no desenvolvimento da família Homo, que durou eras, desde antes da Era da África até os tempos modernos.
A evidência arqueológica mais antiga que confirmaria o mergulho em apneia humano data de pelo menos 5.400 a.C. Uma cultura escandinava da Idade da Pedra chamada Ertebølle (em algumas fontes: "Kjøkken-møddinger") vivia nas costas da Dinamarca e do sul da Suécia, e acreditava-se que era uma cultura de mergulhadores livres que se alimentavam de mariscos.
Provas arqueológicas semelhantes e abundantes de mergulho foram encontradas nas civilizações mesopotâmica e egípcia , datando de 4.500 e 3.200 anos a.C., respectivamente. Na costa mediterrânea, o mergulho livre era uma prática regular durante a Idade Clássica, relatada por diversos mitos e lendas. Um mito helênico fala de Glauco, que poderia ser considerado o primeiro mergulhador livre mitológico. Ele foi chamado de "O Marinheiro Verde" e o mito lembra que ele comeu uma erva mágica, que lhe deu barbatanas e uma história de peixe. Um conto das guerras greco-persas conta a história de um pescador grego e sua filha Cyan que, à noite, nadavam debaixo d'água, cortando as cordas das âncoras dos navios de guerra persas. Em outra história, os antigos atenienses cortaram as barreiras subaquáticas de madeira de Siracusa.
O lendário filósofo Aristóteles foi o primeiro a documentar os problemas comuns associados ao mergulho, como sangramento nasal e dor de ouvido. Alexandre, o Grande, utilizou mergulhadores e até mesmo um sino de mergulho durante suas campanhas militares. No Império Romano, existia uma unidade de guerra chamada "Urniatores", com tarefas como recuperar âncoras perdidas, remover barricadas subaquáticas e outras tarefas especializadas de guerra subaquática.
Na Ásia , nos oceanos Oriente Médio, Índico e Pacífico , o desejo por pérolas e outros bens aquáticos impulsionou as atividades de mergulho livre por séculos. A mais famosa dessas tradições de mergulho livre é a das Amas . Hoje, essas mergulhadoras japonesas e coreanas ainda usam uma técnica de mergulho com pelo menos 2.000 anos. Mulheres entre 17 e 50 anos usam pedras para mergulhar até o fundo, onde coletam conchas e algas marinhas, enquanto mergulham nuas de 8 a 10 horas por dia em águas com temperatura pouco superior a 10 graus Celsius.
A skandalopetra foi a primeira forma de mergulho livre, era usada para pesca e coleta de esponjas e conchas.
Os mergulhadores eram presos nus à pedra com uma corda fina, enquanto a pedra era amarrada ao barco usando a mesma corda.
Já se escreveu muito sobre a história enigmática do personagem Yorgos Haggi Statti, o primeiro apneísta (mergulhador livre) de profundidade da história.
Junho de 1911 na bahia de Pigadia (Karpathos, mar Egeo) onde se encontrava ancorado o navio da marinha italiana "Regina Margherita". Um temporal com um forte vento fez com que o navio fosse arrastado de tal forma que a corrente se rompesse, perdendo assim a âncora a uma profundidade de 77 metros. Depois de vários dias de tentativas sem sucesso e a perda da vida de um dos mergulhadores livres da marinha italiana, o segundo oficial do navio Georgio Proli as tentativas foram interrompidas.
O capitão do navio, desconcertado, mandara chamar um grupo de pescadores de esponjas gregos, os quais gozavam de uma forte reputação como mergulhadores excepcionais e ofereceu uma recompensa àquele que recuperaria a âncora perdida do navio.
Entre eles apareceu a figura enferma, raquítica e insignificante de Yorgos que assegurava que podia descer até 100 metros sem nenhuma dificuldade e que além do mais era capaz de conter a respiração por mais de 7 minutos. Este homem estava disposto a mergulhar e recuperar a âncora pelo valor de cinco libras esterlinas e a permissão extraordinária de poder dedicar-se à pesca com dinamite, um direito reservado a marinha militar italiana, que era na época dona da região. O capitão do navio bem céptico ante a insignificante aparência física do sujeito, mandou checar rigorosamente Yorgos pelos médicos a bordo, que escreveram o seguinte relatório: Capacidade vital normal, Caixa torácica 92 cm de circunferência, em inspiração total 98 e 80 em expiração forçada. Pulso de 80 a 90 / min., de 20 a 22 atos respiratórios por minuto. 60 kg peso corporal. 1.75 mts de estatura e consta com a presença de um enfisema pulmonar.
Os médicos recomendaram ao comandante que não permitisse submeter Yorgos a tal prova devido à presença da doença e suas condições debilitante condição física.
Aparentemente, ele não tinha tímpano no ouvido direito e o esquerdo estava rompido. Ele conseguia prender a respiração por 6:40 debaixo d'água, mas não por muito mais de um minuto em terra.
Mesmo assim Yorgos submergiu por três vezes consecutivas à profundidade de 77 mts, na qual ele conseguiu passar um cabo pelo olho da âncora permitindo que a mesma fosse recuperada transformando-o assim no primeiro mergulhador profundo da história.
Como pagamento, Haggi não queria dinheiro, mas pediu aos italianos que intercedessem junto às autoridades locais para obter sua permissão para pescar com dinamite por um ano.

Inspirada por Yorgos segui para Grécia, para realizar um mergulho similar ao dele, chamado de Skandalopetra, no qual realizei dois recordes mundiais na modalidade, sob a supervisão do médico e juiz grego Nikolas Trikilis, considerado o pai da modalidade.
Unir história, cultura e esporte é sempre emocionante!
Confira meus recordes mundiais aqui no meu Canal
Aventure-se com segurança www.karolmeyer.com.br/agenda




go8.com nhìn khá nhẹ mắt, kiểu không cần chăm chú quá vẫn biết chỗ nào là chỗ nào. Mình hay ngại mấy trang vừa mở ra đã thấy đủ thứ chen nhau, nên cách trình bày đơn giản ở đây có điểm hợp gu mình. Không phải kiểu tối giản đến mức chẳng biết tìm gì ở đâu, mà các phần vẫn có khoảng cách và được chia nhóm rõ. Với mình vậy là ổn rồi, vì nhiều lúc chỉ muốn lướt qua một chút chứ không muốn mất công làm quen với cả đống chi tiết. Cũng chưa có gì để bàn sâu về những phần bên trong, mình đang nói riêng chuyện nhìn giao diện thôi nhé. Các…
game tài xỉu ừ thì mình cũng nghĩ chắc lại kiểu bài dài lê thê, vào rồi hoa mắt vì chữ với banner các kiểu, nên chỉ định lướt vài phút thôi. Mà đọc mới thấy trang này trình bày dễ theo dõi hơn mình tưởng, kéo xuống là thấy các tiêu đề chia đoạn rõ ràng nên không bị lạc, nhất là phần giải thích “Tài Xỉu online là gì” viết ngắn gọn, đọc một mạch là hiểu họ đang nói gì. Có đoạn họ nhắc chuyện chơi trên điện thoại, nhìn đúng thật vì các khối nội dung xếp gọn, chữ không bị dính vào nhau. Mình không ngồi so sánh hay gì, chỉ xem qua cho biết.…
Kết quả bóng đá hôm nay mình thấy bạn bè nhắc hoài nên cũng bấm vào xem thử cho biết. Mình không rành soi kèo, chỉ kiểu muốn coi tỷ số với diễn biến có dễ theo dõi không thôi. Vào trang cái là thấy họ để phần tỷ số khá nổi, cập nhật nhanh nên khỏi phải lục nhiều chỗ. Mình thích nhất là cách họ chia nội dung theo từng khối nhìn rõ ràng, kéo xuống vẫn không bị “ngộp chữ”. Lúc mình nghía qua mục Ngoại hạng Anh thì danh sách trận hiển thị gọn, có tỷ số với mấy thông số cơ bản kiểu ghi bàn nên liếc phát hiểu ngay. Nói chung trải nghiệm lướt…
https://socolive78.live/ hôm bữa thấy ai share nên mình bấm vào nghía thử cho biết thôi. Mình không ngồi xem lâu, chủ yếu lướt qua giao diện xem họ làm trang kiểu gì. Ấn tượng đầu là nhìn khá dễ chịu, không bị nhét quá nhiều chữ một lúc nên đỡ mỏi mắt. Mấy phần nội dung được chia thành từng khối rõ ràng, kéo xuống là biết mình đang ở đâu chứ không bị lẫn lộn. Mình cũng để ý cái menu đặt ngay vị trí dễ thấy nên chuyển qua lại nhanh, không phải tìm vòng vòng. Nói chung lướt vài phút mà vẫn nắm được cách họ sắp xếp, vì các khối nội dung canh thẳng hàng và…
Hi88c com mình thấy dạo này hay bị nhắc tên nên cũng bấm vào coi thử cho biết thôi. Mình không ngồi tìm hiểu sâu hay làm gì nhiều, chủ yếu xem giao diện có dễ nhìn không. Vừa vào là thấy trang làm khá thoáng, khoảng cách giữa các phần vừa đủ nên lướt xuống không bị rối. Mình để ý mấy khối nội dung chia tách rõ ràng, nhìn phát biết chỗ nào là thông tin chính chỗ nào là phần phụ, đỡ phải căng mắt đọc. Với lại cái menu đặt khá lộ, chuyển qua lại mấy mục không phải mò, cảm giác thao tác nhanh tay. Nói chung kiểu thiết kế này hợp ai chỉ muốn…